The Lunchbox

द लंच बॉक्स सिनेमा कालच पहिला. अतिशय दर्जेदार , कुठेही कंटाळा येऊ न देणारा  म्हटल

तर अति सामान्य माणसांच्या जीवनाशी निगडीत असलेला चित्रपट! 

ज्याचं आयुष्य मिळेल त्यात समाधानी राहणे आणि रोज जे बाराच्या ठोक्याला समोर 

येईल ते निमूट पणे  स्वीकारणे  असे असते त्यांच्या जीवनाची कहाणी . 

नवीन जीवन पद्धती ,महागाई या मुळे घरातील दुरावाणारी नाती , ठराविक चौकटी बाहेर 

विचार करायला लावणारी मनस्थिती आणि त्यातून आयुष्यात घडणारे बदल . 

सिनेमा पाहताना खरच एक विचार नक्की पक्का झाला कि घरातील माणसांमधील एकजूट , प्रेम, 

एकमेकांविषयीची मनापासून असलेली तळमळ , आपल्या जवळच्या माणसाला मिळालेल्या 

यशाने होणारा आनंद, छोट्या छोट्या चांगल्या गोष्टीतून जवळच्या माणसांकडून मिळणारी 

कौतुकाची पोचपावती यांची उणीव निर्माण झाली आहे. या सर्व गोष्टींपासून प्रत्येक जण मग 

तो गरीब असो किंवा  श्रीमंत वंचित झाला आहे . किंबहुना ज्यांना या गोष्टी मिळतात त्यांचा त्या 

वरचा विश्वासही कमी झाला आहे. कुणी फक्त आपल्या स्वार्था करिता किंवा माझ्या कडून काही 

मिळावे या करिता माझ्या भावनांचा वापर तर करीत नाही न अशी भीती क्षणोक्षणी प्रत्येकाच्या 

मनात घर करून राहिली आहे . 

या करिता एकच उपाय आहे , घरातील माणसांशी सतत सवांद साधण्याचा प्रयत्न करा . त्यांची लहान 

मोठी दुखः , त्यांचे विचार , त्यांची मनस्थिती यावर लक्ष ठेवा आणि सकारात्मक विचार मांडण्याचा 

प्रयत्न करा . एकमेकाची काळजी घ्या .कठीण परिस्थितीत एकमेकाला दोष न देता शक्य असेल तो सामोपचाराचा मार्ग स्वीकारून , जवळच्यांना विश्वासात घेऊन निर्णय घ्या आणि मदतही घ्या .  आपली माणसे आपल्या महात्वाकांशा पायी दुरावली जाणार नाहीत याची काळजी घ्या . या जगात बराच काही मिळवण्या सारखं आणि शिकण्यासारख नक्कीच आहे पण सगळ काही मिळाल्यानंतर , आपल्या बरोबर 

कुणीच नाही याची जाणीव एका क्षणांत मिळवलेल्या सर्व गोष्टींचा आनंद तुमच्यापासून हिरावून घेईल. 

दुखः आणि सुख दोन्हीही गोष्टी वाटून घेण्यासाठी माणसांची गरज असते आणि अशी माणसे आपल्या 

आसपासच असतात फक्त त्या संबंधातील ओलावा टिकवून ठेवण्याची जबाबदारी पार पाडणे आपल्यावर 

अवलंबून असते . पहा पटत का .............

जागतिक महिला दिन : संकल्प

आज  मरिअम  माकेबा हिचा जन्म दिवस

(४ मार्च १९३२ ते ९ नोव्हेंबर २००८).  साउथ आफ्रिके मधील जागतिक कीर्तीची हि गायिका एक जागरूक नागरिक होती. परंतु तिच्या वर्ण भेदाविरुद्धच्या लढ्यामुळे आफ्रिकन सरकारने तिचे नागरिकत्व नाकारले व पुन्हा देशात परतण्यास तिला बंदी केली.

हि माहिती वाचताना जवळ येउन ठेपलेल्या जागतिक महिला दिनाची आठवण झाली.  स्त्री खर्या अर्थाने आजही न्याय मिळवू शकली आहे का?आजही तिला समान दर्जाने खर्या अर्थाने वागवले जाते आहे का?आजही ती आर्थिक, शैक्षणिक पातळीवर  सक्षम झाली आहे का? 

तर याचे उत्तर नाही असेच मिळेल. आजही शहरांमध्ये सुशिक्षित म्हणवणाऱ्या  कुटुंबामध्ये स्त्री भ्रूण हत्या, मुलीना दुय्यम दर्जाची वागणूक हे प्रकार सर्रास घडत आहेत. समाजात काही उत्तम उदाहरणे हि दिसतात परंतु आपले हक्क पूर्ण पणे मिळालेल्या अशा किती 

मुली आहेत ज्या स्वतःहून पुढे होऊन इतरांना त्यांचा अधिकार मिळवून देण्या साठी झटतात?  आता  बदल घडवून आणायचा असेल तर प्रत्येक स्त्रीने स्त्रीच्या पाठीशी उभे राहिले पाहिजे. मग ती स्त्री आई/मुलगी/सून/नात /भाची/पुतणी/मैत्रीण  किंवा जिच्याशी  मनाने नात जुळलेली अशी कुणीही स्त्री असेल.  या जागतिक 

महिलादिनी या साठी संकल्प करू आणि फार दूर नाही जाता आल तरी आपल्या संपर्कातील स्त्रियांपासून याची सुरवात करू. 

आयुष्य

आयुष्यातील चढ उतार कुणालाही चुकले नाहीत.  संकटं आली कि हातात हात घालून येतात. आर्थिक, मानसिक ,शारीरिक एकदम एकत्र  जमतात . एकातून बाहेर पडाव तर दुसरं हजर असत . परंतु परिस्थिती बदलली कि हेच सगळ सोपं  वाटत . सगळ्या संकटांना सहज पळवता येत आणि" अरे हे आपण आधी का नाही केल ?"असं स्वतः लाच विचारावस वाटत. संकटं गेली तरी मनावरचे घाव भरत नाहीत. असं असलं तरी आयुष्य काही थांबत नाही. म्हणून सतत आनंदी राहावं, आयुष्याला हसत मुखाने सामोर जाव . संकटकाळी इतरांना मदत 

करावी , कधीतरी याच नावेत आपणही प्रवास करत होतो याची जाण सतत असू द्यावी.